Vraag van de maand (2)

  • 0

Vraag van de maand (2)

In de rubriek ‘Vraag van de maand’ beantwoordt ds. Arjan Berensen maandelijks een veelgestelde vraag over kerkelijke zaken. In de eerste twaalf afleveringen staat de eredienst centraal. De vraag van maand 2: ‘Waarom beantwoordt de gemeente ook een vraag tijdens een doopdienst?’.

GEEN FAMILIEFEESTJE
De Protestantse Kerken hebben vanaf haar vroegste ontstaan de heilige doop bediend in een openbare zondagse samenkomst. Daarmee is gezegd, dat de doop geen ‘familiefeestje’ is, dat in de besloten kring van een achternamiddag gevierd wordt. Niet de kleine kring van ouders en kind staan in de doopsbediening centraal, maar de grote cirkel van God en Zijn gemeente waarin óók betreffende ouders en dopeling zich bevinden.
Om dezelfde reden kent de protestantse traditie ook geen ‘peters en meters’. De héle gemeente is immers aanwezig als doopgetuige. Die gemeente is bovendien actief betrokken in het moment van de doop. Als een kindje uit de kring van de gemeente wordt gedoopt, wordt de gemeente immers herinnert aan haar eigen doop. Daarom haal ik ook bewust de jongste kinderen tijdens de doopbediening naar voren. Zij maken het indrukwekkende moment van dichtbij mee en zullen hun ouders vragen thuis vragen naar de betekenis van de doop.
Het moment van de doop brengt voor iédere gedoopte in de kerk (en niet alleen de doopouders) de verbondsbeloften van God weer in herinnering. Zo is elke doopbediening tevens doopgedachtenis.

Net zoals ouders en gemeente door de doopsbediening samen delen in wat God door de doop heen belooft, zo delen zij ook samen in de verantwoordelijkheden die daarbij horen. Paulus schrijft in Efeze 3:18 immers dat een christen de hoogte, diepte, lengte en breedte van Christus’ liefde pas ‘sámen met alle heiligen’ kan begrijpen (Ef. 3:18). Geloven doe je niet in je eentje: niet als kind, niet als ouderpaar, niet als gelovige. Je zult elkaar moeten steunen in geloofsleven én geloofsopvoeding.
De vraag die aan de gemeente wordt gesteld, denkt op deze lijn voort. Juist omdat de doop geen ‘familiefeestje’ is, maar vreugde en verantwoordelijkheid voor de héle gemeente – is het niet meer dan logisch dat ook de gemeente actief deelneemt in de doopsbediening. Die deelname komt ook in die vraag tot uiting. Bovendien: als ouders beloven hun kinderen groot te brengen bij Gods beloften – hoe zouden zij daarbij dan zonder de steun van de gemeente kunnen? Zulke steun wordt immers concreet in momenten van geloofsgesprek (ouder-kringen, doopreünies, toerustingsavonden) en collectieve geloofsopvoeding (kindernevendienst, clubs, catechese).

Over de inhoud van de gestelde vraag leest u meer bij maand 3.

Eventuele overname in uw kerkblad is toegestaan nadat u een berichtje heeft gestuurd. Ik stuur u dan de hele serie als Word-document terug.


About Author

ds. Arjan Berensen

Predikant van de Witte Kerk in Nieuw-Vennep, onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland. Meer info of contact

Leave a Reply

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Website Protected by Spam Master


Predikant in de praktijk