Meditatie: ‘een open deur’

Kollossenzen 4:2-6
Blijf bidden en blijf daarbij waakzaam en dankbaar. 3 En bid dan ook voor ons, dat God deuren voor ons opent om het mysterie van Christus te verkondigen waarvoor ik gevangenzit, 4 en bid dat ik het mag onthullen zoals het moet.5 Gedraag u wijs tegenover buitenstaanders en benut iedere gelegenheid, 6 en als u wilt weten hoe u op de mensen moet reageren: vriendelijk, maar beslist.

‘Een open deur’ (bij Kol. 4:3m)

Open-Deur-Intrappen

Paulus zat gevangen, toen hij zijn pastorale brief schreef aan de kerk van Kolosse.
Met milde humor schrijft hij, nota bene van achter de tralies: ‘Bid dat God deuren voor ons opent, om het mysterie van Christus te verkondigen.‘ Wat bezielt Paulus, om de Kolossenzen te vragen om te bidden voor de voortgang van het evangelisatiewerk? Hij zat gevangen, zijn bediening leek kansloos ten einde gelopen. Zijn enige uitzicht, was die zware gevangenisdeur. Bepaald geen open deur, dit gebed!
En toch.. Paulus drukt zijn medegelovigen op het hart, om altijd te blijven bidden. Hij bidt, en er wordt gebeden. Zelfs nu. Zelfs, om open deuren.

Tegenwoordig lijkt het Evangelie nog áltijd op dichte deuren te stuiten. Ons land, dat ooit zo christelijk was, wil steeds minder weten van het christelijk geloof: men heeft geen tijd, geen belangstelling, geen zin…. Sommige pastoraal bezoekers en ouderlingen ervaren letterlijk dichte deuren, als zij ergens op huisbezoek willen gaan.
En soms, heel soms denk je: waar gaat het heen met de kerk in ons land? De Protestantse Gemeente van Den Haag kondigde bijvoorbeeld onlangs aan, 7 van haar 15 predikanten niet langer te kunnen betalen. En ‘om te beginnen’ sluit men 5 kerkgebouwen.
Het zijn deuren – keiharde, dikke deuren. De tralies van harde feiten dreigen onze hoop op een herleving soms voor altijd gevangen te houden.

Maar juist in tijden van beperkte mogelijkheden en zwakheid kan de grootsheid van onze God ons weer verbazen. Paulus bleef bidden, en hij vroeg zijn geloofsgenoten om te bidden. Zelfs nu. Zelfs, om open deuren.
Het gebed is de redding voor de Westerse kerk. Het is ook ons medicijn tegen hopeloosheid, wanhoop en verdriet om wat afgebroken wordt. Gebed doet ons uitroepen naar de Here God: open deuren, en geef ons genoeg vrijheid en vrijmoedigheid om te blijven getuigen van Uw Evangelie! Dat is onze krachtbron: blijven bidden, om open deuren voor het Evangelie.

Als we dat doen, zullen we zo nu en dan deuren open zien gaan. Soms misschien op een kiertje. Een enkele keer piepend en krakend omdat de deur al jaren dichtzat. Maar ze zúllen opengaan. Dan zullen we gebeden verhoord zien: een gesprekskring die groeit, een pastoraal bezoek waar harten open gaan. Deuren; open voor God. De sleutel, is het gebed!

Eventueel zingen: Gezang 321:1, 2, 3 (melodie: avondzang uit Enige Gezangen)

 (Deze meditatie is te gebruiken als vergaderopening of als meditatie voor in uw kerkblad. Laat u hieronder even een berichtje achter, als u het gebruikte?)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code